Over dit boek

Seneca behoort, met Marcus Aurelius en Epictetus, tot de prominente aanhangers van de Stoa, de school van de stoïcijnse filosofie. Voor deze filosofen is ‘leven naar de natuur’ het principiële uitgangspunt, waarbij ‘natuur’ moet worden opgevat als een ideale orde (kosmos), die wordt bestierd door de rede (logos). Beroemd is Seneca om zijn Dialogen en Brieven aan Lucilius.

Seneca wordt geboren in Córdoba, in de Romeinse provincie Hispania, maar klimt al snel op tot de hoogste ambtelijke kringen in Rome. Door keizer Claudius wordt hij verbannen naar Corsica, waar hij zijn studie van de stoïcijnse filosofie begint en drie troost-essays schrijft (Consolationes). Hier begint hij de stoïcijnse apatheia toe te passen, een loskomen van emoties die onze voorstellingen vertroebelen. Dat is geen passieve apathie in de moderne zin van het woord, maar een opdracht geestelijke balans vinden door te leven volgens de wetten van de natuur en kosmos. Zo ‘troost’ hij een moeder met het verlies van haar zoon, door te wijzen op het feit dat alles in het universum en keer sterven moet.

Lucius Annaeus Seneca schreef in de jaren tussen 40 en 63 twaalf moralistische teksten, van oudsher bekend als Dialogen. De eigenzinnige stoïcijn onderzoekt wat een gelukkig leven is: onverstoorbaar, niet verward door emoties maar met inzicht in de samenhang van de dingen en in de eigen mogelijkheden.  Seneca gelooft in een wereldburgerschap dat is gebaseerd op waardering en niet op vrees.  Hij waarschuwt ook tegen het kritiekloos meelopen met de massa.

Seneca spoort de lezer aan tot wijsheid te komen door zich in wijsgerige (ethische) problemen te verdiepen. `De weg naar de wijsheid via voorschriften is lang, maar via voorbeelden kort en doeltreffend.’

Sinds de zomer van 2016 hebben wij diverse narratieve beraden gehad met elkaar over de brieven. Het is een tijdloos werk, wat inspireert, wat aanzet tot denken en anders handelen.

Link naar bol.com