Over dit boek

‘Zeventigduizend jaar geleden was Homo sapiens nog een onbeduidende diersoort die zo’n beetje zijn eigen gangetje ging in een uithoek van Afrika. In de millennia daarna veranderde hij zichzelf in de absolute heerser van de planeet en de grootste nachtmerrie van het ecosysteem.’

Wellicht een van de belangrijkste boeken van dit moment. Bij Harari krijgt je geen verhaal van genoeglijke vooruitgang voorgeschoteld, maar eerder een ijskoude analyse waarin ernstig wordt getwijfeld aan de vooruitgang. Harari maakt zelfs aannemelijk dat mensen door de millennia heen vooral steeds meer in illusies zijn gaan geloven.

Sapiens is voor hem niet meer dan alle andere wezens om hem heen: een dier. Een biologisch wezen. Maar wel een wezen met die ene plus: het vermogen om imaginaire ordes te scheppen. Wat bedoelt Yuval Noah Harari daarmee? Hij bedoelt daarmee dat de mens verhalen kon bedenken. Verhalen over zijn geschiedenis, over de goden, over hoe je met elkaar moet samenleven, over (on)gelijkheid van man en vrouw, ja over alles. Alles wat het biologische wezen dat sapiens is overstijgt, behoort tot het niveau van de imaginaire orde. Cultuur, religie, economische en politieke systemen, alles is imaginair. De grens tussen Nederland en België is imaginair. Het idee dat de overheid haar onderdanen moet beschermen. De landheer die in Middeleeuwen meende dat zijn horigen hem belasting verschuldigd waren. Betalen met geld. Allemaal voorbeelden van imaginaire ordes. Die sapiens in de loop van zijn geschiedenis vloek en zegen hebben gebracht.

‘Wat is dan de betekenis van het leven?’ Het staat er bijna achteloos, ergens onder aan de pagina, op ongeveer driekwart van het boek. De Vraag der Vragen. Een mysterie waar wetenschappers, filosofen en geestelijken zich door de eeuwen heen het hoofd over hebben gebroken. Het is tekenend voor de werkwijze van de Israëlische historicus: dit is iemand die de Grote Vragen niet schuwt.

Link naar bol.com