Over dit boek

Het leven heeft een kaart en een reisdoel. Ziekte kan een ‘narratieve schipbreuk’ inhouden; een roep om verhalen, om nieuwe kaarten en reisdoelen met zich meebrengen. Het heden is niet meer wat het verleden veronderstelde en de toekomst is nauwelijks denkbaar. Een dergelijk onderbroken leven vraagt om een nieuw narratief. Het vertellen van verhalen beantwoordt aan de behoefte om een nieuwe visie op de relatie met de wereld te construeren. Het gaat enerzijds om het herstellen van de orde die onderbroken is en anderzijds om de waarheid onder ogen te zien dat dergelijke interrupties zullen blijven plaatsvinden. Ziekte is leren leven met het (blijvend) verlies aan controle. Het leven blijkt een voortdurend zoeken te zijn. “Dying is accepting where the map always led.”

Zieke mensen leveren hun lichaam over aan de geneeskunde, maar in toenemende mate houden zij vast aan hun eigen verhalen. De zieke neemt verantwoordelijkheid voor wat de ziekte voor zijn leven betekent. Het vertellen van uiteindelijk individuele, unieke verhalen maakt hem van passief slachtoffer van ziekte tot een actief individu, die zijn (nood)lot transformeert in ervaring. Het is een poging om ervaringen die de geneeskunde niet onder woorden kan brengen, weer een stem te geven. Dit is geen individuele onderneming, maar onderdeel van een wederkerig proces. Het verhalen vertellen veronderstelt zowel een verteller als een luisteraar.  Het luisteren is een fundamentele morele daad; naar de ander luisteren uiteindelijk een luisteren naar jezelf.

Link naar bol.com